een begin...

Ik begin ! Ja... ik begin ! Natuurlijk weet ik al lang dat mijn werkwijze altijd hetzelfde is: Uitstellen om te beginnen, omdat ik steeds denk dat - hoe langer ik de tijd heb om na te denken - hoe beter het beeld wordt. Aan de andere kant heb ik ook vaak ontdekt dat - als ik eenmaal begonnen ben - de stroom ingevingen een heel andere richting op kan gaan. Ik heb dit keer geen zin om onder druk te gaan werken (wat vaak het geval is: net nog voor de deadline je in het zweet werken om alles af te krijgen).
In mijn atelier is het begin gemaakt voor mijn eerste beeld. Dat gaat over 1 woord: kwetsbaarheid, het luchtige ervan, maar ook die zware donderwolk die het soms is..... Wat dat heeft te maken met Menno Wigman? Ik kom weer terug op zijn bundel "Het Gesticht" waar op zo'n prachtige manier het leven, de gedachten van psychiatrisch patienten is beschreven. Waar je tussen de regels door de kwetsbaarheid van Menno Wigman kan zien....
Enkele keren met hem per email contact gehad.. Hij schreef dat ik het eenvoudiger voor mezelf moest maken.. Wellicht met 1 gedicht of 1 regel van en gedicht aan de gang moest. En oh.... daar sloeg de twijfel weer toe!
Maar.... ik moet mijn eerste beeld gewoon maken (en de tweede ligt klaar....). Dan heb ik weer ruimte in mijn hoofd en ga zeker aan de slag met twee dichtbundels die Menno mij "aanreikte". First things first.....